Preç Zogaj, 11.03.2010
Falë tyre, prej dy dekadash tashmë, ekonomia e Shqipërisë shtrihet në Greqi, në Itali, në thellësi të Europës, deri matanë oqeanit Atlantik dhe nuk vdes.
Janë emigrantët zgjatimi i kësaj ekonomie pa fizionomi; janë të larguarit me viza dhe pa viza, kryesisht pa viza, në një ikje që nuk ka shoqe në histori, me “anijet” e ambasadave të huaja, me anijet e flotës tregtare, me skafe, me not, me tokë, me zvarritje, me marshime të gjata nëpër male, natën, ditën, në shi, në dëborë, në vapë, në uri, në rraskapitje. Ikja e secilit është një odise më vete, e denjë për penën e Xhek Londonit.
Por, të gjitha këto…
